Imago, schmimago!

8 januari 2015

zeehond

Ik wil het niet meer hebben over imago. Het woord wil ik niet meer horen, ik wens me er nier meer over uit te laten. Imago hebben we achter ons gelaten in de 20e eeuw, het vorige millennium, het is een begrip uit het jaar nul. Waarom mijn antipathie tegen het begrip imago? Omdat het naar mijn idee teveel samenhangt met greenwashing en organisaties die iets anders propageren dan ze daadwerkelijk doen. Niet het lopen van de loop naast het praten van de praat, zoals de Amerikanen het zo mooi weten te zeggen.

Wat is imago dan precies, of beter gezegd: hoe wordt het beschreven? Vrijwel altijd wordt imago beschreven met het woord ‘beeld’ erin. Het beeld dat het algemeen publiek heeft, de beeldvorming die een persoon of organisatie oproept, het beeld dat van een persoon, instelling, of bedrijf bestaat. Nergens in deze definities wordt iets gezegd over de daadwerkelijke organisatie, de echte persoon of de bestaande instelling. Het beeld dat het publiek heeft is belangrijk en dit is precies dit dat jarenlang door public relations, persvoorlichters en communicatiedeskundigen is bijgeschaafd, opgepoetst en beïnvloed. Maakt niet uit of je bedrijf jonge zeehondjes doodknuppelt als teambuilding bij het bedrijfsuitje, als het algemeen publiek maar het bééld heeft van een ethische organisatie dan is het allemaal ok.

Coca Cola

Onlangs was hier nog een mooi voorbeeld van te vinden. Coca-Cola: het bedrijf dat in Nederland heel hard zijn best doet om statiegeld op pet flessen afgeschaft te krijgen, greenwasht er vrolijk op los met een campagne rondom plastic prullaria waarmee je een colaflesje een ‘tweede leven’ kunt geven. Terwijl statiegeld een bewezen succesvol middel is om mensen aan te zetten tot recycling. Hierbij krijgen de flesjes echt een tweede, derde en soms vierde leven. Als Cola flesje en niet als plastic prul dat binnen de kortste keren alsnog bij het vuil ligt. Het bedrijf doet dus hele andere dingen dan het zegt te propageren. Dat maakt niet uit, het gaat ze alleen om hun i-ma-go. Het rad dat het publiek voor ogen krijgt gedraaid.

Inside Out Branding is een beweging die dit graag wil veranderen. Barbara Hameleers: gepassioneerd marketeer gaat voor authentieke merken die doen wat ze zeggen en zeggen wat ze doen. Ik ben het daar helemaal mee eens en heb me dus bij haar aangesloten, op LinkedIn tenminste maar toch. Het was het minste dat ik kon doen voor dit sympathieke idee. Weg met imago, imago schmimago! Als je op een eerlijke wijze communiceert hoe je als organisatie bent en wat je daadwerkelijke doelen, normen en waarden zijn heb je geen imago nodig. Dan ben je gewoon jezelf.